CRD VI: is de richtlijn ingevoerd in Nederland?

Richtlijn (EU) 2024/1619 · CRD VI

Wat regelt de richtlijn?

CRD VI is een richtlijn: een Europese wet die elk land zelf in eigen wetten moet omzetten. De wet regelt het toezicht op banken. Ook zorgt de wet dat toezichthouders hun werk zonder invloed van buitenaf doen.

EU-landen moeten zorgen dat toezichthouders genoeg kennis en middelen hebben. Ook moeten zij genoeg mogen doen om hun taak uit te voeren. Ze moeten onderzoek kunnen doen en ingrijpen als iemand de regels overtreedt.

Toezichthouders mogen geen partij kiezen en moeten zelf hun oordeel vormen. Ze mogen geen opdrachten aannemen van banken, regeringen of andere groepen. Ze moeten hun doelen bekendmaken en uitleggen hoe ze hun werk doen. Ook moeten zij hun geldzaken laten controleren, zonder dat anderen daardoor hun werk kunnen sturen.

De richtlijn moet voorkomen dat persoonlijke belangen invloed hebben op het toezicht. Ook moeten toezichthouders straffen kunnen opleggen, zoals een dwangsom. Wie een regel overtreedt, moet dan steeds opnieuw betalen. Dat moet die persoon of dat bedrijf dwingen om de regels weer te volgen.

Voor wie geldt het?

De regels gelden voor banken en bepaalde bedrijven die diensten rond beleggen aanbieden. De richtlijn wijzigt ook regels voor bepaalde beleggingsbedrijven die een bankvergunning moeten aanvragen. De toezichthouder kan zo’n bedrijf onder voorwaarden een uitzondering toestaan.

Voor medewerkers en bestuurders van toezichthouders gelden regels over hun persoonlijke belangen. Zij moeten beleggingen melden als die hun oordeel kunnen beïnvloeden.

Ook mogen zij niet zomaar gaan werken bij een bank of bedrijf waarop zij direct toezicht hielden. Er geldt een periode waarin zij daar niet mogen werken.

De Nederlandse wetten en regels

Dit heeft Nederland aan de Europese Commissie gemeld als invoering van deze richtlijn, van oud naar nieuw.

Een melding betekent nog niet dat de richtlijn helemaal is ingevoerd. Dat beoordeelt de Commissie; dat zie je aan de procedure hieronder.

De procedure van de Commissie

Als een land een richtlijn niet op tijd invoert, kan de Commissie een inbreukprocedure beginnen: een procedure tegen een land dat een EU-regel niet (goed) uitvoert.

Bron: inbreukbesluiten van de Europese Commissie (zoeken in de besluiten), besluiten tot en met 1 oktober 2026; opgehaald op 24 oktober 2026. De koppeling van zaak aan richtlijn maken wij zelf op grond van de titel van de zaak.

Hoe ver zijn de andere EU-landen?

19 van de 27 EU-landen hebben nieuwe regels voor deze richtlijn gemeld bij de Commissie; 8 nog niet.

Over de uiterste datum

EUR-Lex noemt voor deze richtlijn meer dan één uiterste datum: 10 januari 2026, 11 juli 2026, 11 januari 2027. Dat komt voor als onderdelen op verschillende momenten ingaan, of als de termijn later is verlengd. Wij rekenen met 10 januari 2026: de laatste datum vóór de eerste waarschuwingsbrief van de Commissie.