AMLD6: is de antiwitwasrichtlijn ingevoerd in Nederland?

Richtlijn (EU) 2024/1640 · AMLD6

Wat regelt de richtlijn?

AMLD6 is een richtlijn: een Europese wet die elk land zelf in eigen wetten moet omzetten. Deze wet versterkt de aanpak van witwassen en geld voor terrorisme. EU-landen moeten de risico’s onderzoeken en die met maatregelen beperken. Hun diensten moeten daarbij samenwerken en informatie delen.

Landen moeten in centrale registers bijhouden wie echt eigenaar is van bedrijven en andere organisaties. Het gaat om de mensen die eigenaar zijn of de macht hebben. De gegevens moeten kloppen en actueel zijn.

De betrokken diensten moeten gegevens over rekeningen bij banken, andere rekeningen en kluizen kunnen opzoeken. Er komt ook een centraal punt om informatie over gebouwen en grond op te zoeken.

Elk land moet een dienst hebben die meldingen van verdachte betalingen onderzoekt. Vermoedt deze dienst witwassen of geld voor terrorisme? Dan deelt de dienst de uitkomsten met diensten die daarover gaan.

Deze dienst kan verdachte betalingen ook tegenhouden. Andere diensten controleren of bedrijven zich aan de regels houden.

Voor wie geldt het?

De regels gelden onder meer voor banken en andere financiële bedrijven, accountants en adviseurs over belastingen. Ook bedrijven die kansspelen aanbieden, vallen eronder. Deze bedrijven en beroepsgroepen moeten verdachte betalingen melden.

Diensten die toezicht houden, controleren of de hoogste bazen betrouwbaar zijn en genoeg vakkennis hebben. Bedrijven die geld wisselen, moeten een vergunning hebben of in een register staan.

Journalisten en groepen die opkomen voor de samenleving kunnen gegevens over de echte eigenaren opvragen. Zij moeten aantonen dat ze een geldige reden hebben om die gegevens te bekijken. Is een eigenaar minderjarig of loopt die gevaar? Dan moeten landen de toegang tot gegevens over die persoon beperken.

De Nederlandse wetten en regels

Dit heeft Nederland aan de Europese Commissie gemeld als invoering van deze richtlijn, van oud naar nieuw.

Een melding betekent nog niet dat de richtlijn helemaal is ingevoerd. Dat beoordeelt de Commissie; dat zie je aan de procedure hieronder.

De procedure van de Commissie

Als een land een richtlijn niet op tijd invoert, kan de Commissie een inbreukprocedure beginnen: een procedure tegen een land dat een EU-regel niet (goed) uitvoert.

Bron: inbreukbesluiten van de Europese Commissie (zoeken in de besluiten), besluiten tot en met 1 oktober 2026; opgehaald op 24 oktober 2026. De koppeling van zaak aan richtlijn maken wij zelf op grond van de titel van de zaak.

Hoe ver zijn de andere EU-landen?

17 van de 27 EU-landen hebben nieuwe regels voor deze richtlijn gemeld bij de Commissie; 10 nog niet.

Over de uiterste datum

EUR-Lex noemt voor deze richtlijn meer dan één uiterste datum: 10 juli 2025, 10 juli 2026, 10 juli 2027, 10 juli 2029. Dat komt voor als onderdelen op verschillende momenten ingaan, of als de termijn later is verlengd. Wij rekenen met 10 juli 2026: de laatste datum vóór de eerste waarschuwingsbrief van de Commissie.