Mediaspelers zijn voor de douane videoapparaten, geen harde schijven

Waar gaat de zaak over?

Sprengen/Pakweg Douane BV en de Staatssecretaris van Financiën zijn het oneens over zogenoemde ‘screenplays’. De vraag is hoe de douane deze apparaten moet indelen. Ze bewaren films, muziek en foto’s en spelen die zonder computer af op een televisie of videomonitor.

Sprengen gaf ze aan als harde schijven, met een douanetarief van 0 %. De douane vond het videoapparaten, waarvoor een tarief van 13,9 % gold.

De zaak draait om de gecombineerde nomenclatuur: de Europese lijst die goederen indeelt voor het douanetarief. Deze lijst staat in verordening (EEG) nr. 2658/87, een Europese wet die meteen in alle EU-landen geldt.

De vraag van de rechter

Sprengen vocht de betalingsverzoeken van de douane aan. De zaak kwam uiteindelijk bij de Hoge Raad. Die vroeg het Hof hoe de Europese goederenlijst moest worden uitgelegd.

De Hoge Raad wilde weten:

• Moeten deze apparaten onder harde schijven vallen? Ze kunnen bestanden opslaan, maar ook omzetten en afspelen op een televisie of videomonitor.
• Zo niet, kunnen ze dan onder videoapparaten vallen? Video afspelen is niet hun enige functie, maar wel hun belangrijkste functie.

Het antwoord van het Hof

Volgens het Hof vallen apparaten zoals deze screenplays onder post 8521 van de Europese goederenlijst. Dat is de categorie voor videoapparaten, niet die voor harde schijven.

Het antwoord gaat over apparaten die voor 2 doelen zijn bedoeld. Ze slaan multimediabestanden op en geven die weer op een televisie of videomonitor. Dat ze ook bestanden opslaan, maakt ze voor de douane dus geen harde schijven.