Moet een vervoerder van stoffen voor drugs zijn eigen handelingen melden?

Waar gaat de zaak over?

Het Openbaar Ministerie vervolgt een man die chemische stoffen vervoerde, waaronder zoutzuur en zwavelzuur. Hij leverde deze af bij een garagebox en een parkeerterrein in Nederland.

De zaak gaat onder meer over de verordening inzake drugsprecursoren (273/2004), een Europese wet die meteen in alle EU-landen geldt. Drugsprecursoren zijn stoffen waarmee drugs kunnen worden gemaakt. De wet verplicht om bepaalde handelingen met deze stoffen te melden.

De man werd vrijgesproken van het niet melden van zijn handelingen. Het Openbaar Ministerie ging tegen die vrijspraak in beroep bij de Hoge Raad.

De vraag van de rechter

De Hoge Raad wil weten voor wie de meldplicht geldt. De verordening gebruikt daarvoor het woord ‘marktdeelnemer’. Dat is iemand die betrokken is bij het in de handel brengen van bepaalde stoffen.

Valt iemand daar ook onder als die betrokkenheid een strafbaar feit vormt? En moet zo iemand dan ook zijn eigen handelingen melden?

De Hoge Raad vraagt daarnaast naar het ontvangen, vervoeren en opslaan van stoffen. Moet iemand dat ook melden als de stoffen niet voor een ander bestemd zijn?

Daarbij speelt een zorg: iemand zou door een melding zijn eigen strafbare handelen bekendmaken. Maar iemand heeft het recht niet aan zijn eigen veroordeling te hoeven meewerken. De Hoge Raad vraagt hoe de meldplicht bij dat recht past.

Het antwoord van het Hof

Het Hof legt uit wie volgens deze wet een ‘marktdeelnemer’ is. Wie bij een illegale activiteit stoffen in de handel brengt, valt daar niet onder. Dat geldt ook voor wie daarbij betrokken is. Het gaat om stoffen die op de lijst bij de verordening staan.

Het Hof maakt dus onderscheid tussen betrokkenheid bij illegale handel en ‘marktdeelnemer’ zijn volgens deze wet. De Hoge Raad beslist daarna zelf over de strafzaak.