Mag een asielzoeker tijdens bedenktijd naar een ander EU-land?

Waar gaat de zaak over?

Een Nigeriaanse asielzoeker voert een rechtszaak tegen de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Die wilde zijn asielaanvraag niet behandelen en hem naar Italië overbrengen. De man zei dat hij daar slachtoffer was van mensenhandel. Hij vond dat hij bedenktijd had moeten krijgen.

De zaak gaat over richtlijn 2004/81/EG, een Europese wet die elk land zelf in eigen wetten moet omzetten. Deze wet regelt voor sommige mensen van buiten de EU toestemming om te blijven. Het gaat om slachtoffers van mensenhandel of mensen die hulp kregen bij illegale immigratie. Zij moeten in ruil daarvoor samenwerken met de overheid.

De vraag van de rechter

Rechtbank Den Haag vraagt het Europese Hof hoe de regels over bedenktijd werken. De rechter wil weten wanneer die tijd begint en eindigt. Nederland had dat volgens de rechter niet in de wet vastgelegd.

Tijdens de bedenktijd mag de overheid iemand niet uit het land verwijderen. Geldt dat verbod ook voor het overbrengen naar een ander EU-land? Mag de overheid in die periode wel besluiten om iemand over te brengen? En mag zij dit alvast regelen of ook uitvoeren?

Het antwoord van het Hof

Volgens het Hof valt ook het overbrengen naar een ander EU-land onder dat verbod. Het gaat hier om de Dublin III-verordening (604/2013), een Europese wet die meteen in alle EU-landen geldt. Die wet bepaalt welk EU-land een asielverzoek moet behandelen.

Tijdens de bedenktijd mag de overheid een besluit om iemand over te brengen niet uitvoeren. Zij mag die persoon dan dus niet naar het andere EU-land brengen.

De overheid mag tijdens de bedenktijd wel besluiten om iemand over te brengen. Ook mag zij alvast regelen hoe dat moet gebeuren. Dat mag er niet toe leiden dat de bedenktijd geen nut meer heeft. Rechtbank Den Haag moet nagaan of aan die voorwaarde is voldaan.