Mag een asielzoeker aanvechten welk EU-land zijn aanvraag behandelt?

Waar gaat de zaak over?

Een Iraanse asielzoeker vecht de afwijzing van zijn asielaanvraag aan bij de rechter. Hij procedeert tegen de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie. Volgens de staatssecretaris moest Frankrijk de aanvraag behandelen, omdat dat land hem een visum had gegeven.

Frankrijk stemde ermee in de asielzoeker over te nemen. Maar volgens de man was hij na zijn verblijf in Frankrijk naar Iran teruggekeerd.

De zaak gaat over verordening (EU) nr. 604/2013, een Europese wet die meteen in alle EU-landen geldt. Deze wet bepaalt welk EU-land een asielaanvraag moet behandelen.

De vraag van de rechter

Rechtbank Den Haag wil weten of de asielzoeker de keuze voor Frankrijk kan aanvechten. Kan dat ook nadat Frankrijk ermee heeft ingestemd hem over te nemen?

De man leverde na die instemming documenten aan over zijn terugkeer naar Iran. Het ging om een werkgeversverklaring, een doktersverklaring en een overeenkomst over de verkoop van grond of gebouwen. Volgens hem toonden die aan dat Frankrijk zijn aanvraag niet hoefde te behandelen.

De rechter vraagt ook of zo’n beroep alleen mogelijk is bij gezinssituaties. Of kunnen andere bijzondere omstandigheden, zoals die in deze zaak, ook meetellen?

Het antwoord van het Hof

Het Hof zegt dat een asielzoeker in zo’n situatie mag aanvechten hoe de regels zijn toegepast. Hij kan daarvoor naar de rechter stappen. Hij moet dan beroep instellen tegen het besluit om hem aan een ander EU-land over te dragen.

Hij mag daarbij aanvoeren dat een regel verkeerd is toegepast bij de keuze van het verantwoordelijke land. Dat geldt ook voor de regel over het afgeven van een visum. Ook al heeft Frankrijk ingestemd met de overname, de man kan dus nog beroep instellen.