Moet apart beroep mogelijk zijn tegen een Europees aanhoudingsbevel?

Waar gaat de zaak over?

Het Nederlandse Openbaar Ministerie vraagt Rechtbank Amsterdam een Europees aanhoudingsbevel tegen een man te toetsen. De Procureur des Konings te Brussel vaardigde dit bevel uit om twee gevangenisstraffen uit te voeren: 30 maanden en één jaar. De man is op basis van dat bevel in Nederland aangehouden. De zaak draait om het kaderbesluit over het Europees aanhoudingsbevel (2002/584/JBZ), dat de overlevering van personen tussen EU-landen regelt.

De vraag van de rechter

Volgens Rechtbank Amsterdam treedt de Belgische officier van justitie onafhankelijk op. Hij neemt deel aan de rechtsbedeling: het toepassen van het recht. Maar de Belgische regels bieden geen mogelijkheid om het aanhoudingsbevel afzonderlijk bij een rechter aan te vechten.

Moet zo’n apart beroep toch mogelijk zijn als het bevel een opgelegde gevangenisstraf moet laten uitvoeren? De rechtbank vraagt daarbij ook naar de mogelijkheid om de evenredigheid te toetsen. Dat gaat erom of het uitvaardigen van het bevel in verhouding staat tot het doel.

Het antwoord van het Hof

Nee, het kaderbesluit staat de beschreven regeling niet in de weg. Een land mag de bevoegdheid om zo’n bevel uit te vaardigen toekennen aan een autoriteit die zelf geen rechter is. Die autoriteit moet wel deelnemen aan de rechtsbedeling.

Voor een Europees aanhoudingsbevel waarmee een straf wordt uitgevoerd, hoeft de regeling geen afzonderlijk beroep tegen het bevel te bieden. Het ontbreken van die mogelijkheid is volgens het Hof dus niet in strijd met dit kaderbesluit.