Mag een verblijfsvergunning afhangen van een inburgeringsexamen?

Waar gaat de zaak over?

Een vrouw procedeert tegen de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie over haar verblijfsvergunning. Zij mocht bij haar echtgenoot verblijven en vroeg een zelfstandige verblijfsvergunning aan, die niet van haar verblijf bij hem afhing. De staatssecretaris weigerde die vergunning omdat zij niet aantoonde dat zij het inburgeringsexamen had gehaald of daarvan was vrijgesteld, en trok haar eerdere vergunning in. De zaak gaat over richtlijn 2003/86/EG over het recht op gezinshereniging: de regels voor verblijf bij familie.

De vraag van de rechter

De Raad van State wil weten of Nederland een inburgeringsvoorwaarde mag stellen. Het gaat om iemand van buiten de EU die door gezinshereniging langer dan vijf jaar legaal in Nederland verblijft. Mag Nederland een zelfstandige verblijfsvergunning weigeren omdat die persoon niet aan de Nederlandse inburgeringsvoorwaarden voldoet?

Tijdens de procedure kreeg de vrouw alsnog een zelfstandige verblijfsvergunning. Zij had minstens vier keer geprobeerd het examen te halen en meer dan 600 uur cursus gevolgd. De intrekking van haar eerdere vergunning bleef wel staan.

Het antwoord van het Hof

Volgens het Hof mag Nederland een aanvraag voor een zelfstandige verblijfsvergunning in deze situatie weigeren. Dat mag als de aanvrager niet aantoont te zijn geslaagd voor een inburgeringsexamen over taal en samenleving.

Daarbij geldt een grens. De manier waarop Nederland de examenplicht uitvoert, mag niet verder gaan dan nodig. Het doel is om mensen van buiten de EU te helpen integreren. De Raad van State moet nagaan of de Nederlandse eisen binnen die grens blijven.