Wie behandelt een asielverzoek als een ander land niet reageert?

Waar gaat de zaak over?

Twee asielzoekers procederen tegen de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie over hun asielaanvragen. Nederland vroeg Duitsland en Italië om een asielzoeker terug te nemen, maar beide landen weigerden eerst. Daarna vroeg Nederland deze landen hun weigering opnieuw te bekijken: Duitsland antwoordde niet, Italië stemde later alsnog in. De zaak draait om uitvoeringsverordening (EG) nr. 1560/2003, met regels om te bepalen welk land een asielverzoek moet behandelen.

De vraag van de rechter

Rechtbank Den Haag wil weten hoe lang een land mag doen over zo’n verzoek om zijn weigering opnieuw te bekijken. Moet dat land binnen twee weken antwoorden? Of geldt een andere termijn, bijvoorbeeld een maand of een redelijke termijn?

Ook vraagt Rechtbank Den Haag wat er gebeurt als een antwoord uitblijft. Welk land moet het asielverzoek dan behandelen: het land dat om terugname vraagt, of het land dat dit verzoek ontvangt?

Het antwoord van het Hof

Het Hof legt uit wat geldt na een tijdige weigering, na de nodige controles. Krijgt het weigerende land daarna een verzoek om die beslissing opnieuw te bekijken? Dan moet het zich inspannen om binnen twee weken te antwoorden. Landen moeten daarbij loyaal samenwerken.

Komt binnen die twee weken geen antwoord, dan eindigt deze aanvullende procedure definitief. Het land dat om heroverweging vroeg, is vanaf dat moment verantwoordelijk voor de behandeling van het asielverzoek.

Daarop geldt een uitzondering. Het vragende land kan nog tijd hebben om een nieuw verzoek in te dienen om de asielzoeker over te nemen of terug te nemen. Dat moet dan wel binnen de daarvoor vastgestelde termijnen gebeuren.