Wanneer mag een veroordeling leiden tot weigering van asiel?

Waar gaat de zaak over?

Een asielzoeker procedeert tegen de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid over zijn afgewezen asielverzoek. Volgens de staatssecretaris vreest de man terecht voor vervolging, maar vormt hij een gevaar voor de samenleving. De man kreeg 24 maanden gevangenisstraf voor aanrandingen, een poging daartoe en diefstal van een telefoon. De zaak gaat over richtlijn 2011/95/EU, die regelt wie internationale bescherming krijgt en wat die bescherming inhoudt.

De vraag van de rechter

De staatssecretaris ging bij de Raad van State in hoger beroep. Eerder had een rechter zijn besluit vernietigd, omdat hij het onvoldoende had onderbouwd.

De Raad van State vraagt het Hof:

• Wanneer is een misdrijf ‘bijzonder ernstig’ genoeg om de vluchtelingenstatus te weigeren?
• Bewijst een definitieve veroordeling daarvoor al dat iemand gevaarlijk is voor de samenleving?
• Moet de overheid aantonen dat dit gevaar nog bestaat? En hoe ernstig moet het zijn om de vluchtelingenstatus in te trekken?

Het antwoord van het Hof

Een bijzonder ernstig misdrijf moet uitzonderlijk ernstig zijn, zegt het Hof. Het moet behoren tot de misdrijven die de rechtsorde het meest aantasten.

Bij die beoordeling tellen verschillende omstandigheden mee. Denk aan de mogelijke straf en de werkelijk opgelegde straf. Ook de aard van het misdrijf, opzet en de veroorzaakte schade zijn belangrijk. Verder tellen omstandigheden mee die het misdrijf zwaarder of minder zwaar maken, en de gevolgde strafprocedure.

Een definitieve veroordeling voor zo’n misdrijf bewijst op zichzelf geen gevaar voor de samenleving. De overheid moet vaststellen dat iemand een werkelijk, huidig en voldoende ernstig gevaar vormt voor een fundamenteel belang van de samenleving. Intrekking van de vluchtelingenstatus moet bovendien in verhouding staan tot dat gevaar.