Welke producenten tellen mee bij een vergunning van de douane?

Waar gaat de zaak over?

De Staatssecretaris van Financiën en Argos Supply Trading BV voeren een rechtszaak. De zaak gaat over een vergunning die de douane heeft geweigerd.

Argos wilde benzine uit de EU op zee mengen met bio-ethanol van buiten de EU. Het mengsel, de biobrandstof E85, zou daarna terugkeren naar Nederland. Argos wilde daarover minder belasting bij invoer betalen.

De zaak draait om het communautair douanewetboek, verordening (EEG) nr. 2913/92: een Europese wet die meteen in alle EU-landen geldt. Deze wet bevat regels voor de douane. Daaronder vallen vergunningen om goederen buiten de EU te verwerken.

De vraag van de rechter

Argos vroeg een vergunning voor ‘passieve veredeling’. Met die regeling kunnen bedrijven goederen tijdelijk buiten de EU verwerken. Als de goederen terugkeren, hoeven bedrijven soms minder belasting bij invoer te betalen.

Bij zo’n vergunning tellen de belangen van producenten binnen de EU mee. Het gaat om hun belangen als bedrijf. Maar welke producenten tellen mee?

Zijn dat alleen producenten die hetzelfde soort eindproduct maken, in dit geval E85? Of ook producenten van hetzelfde soort grondstoffen, zoals de bio-ethanol die Argos wilde gebruiken? De Hoge Raad vroeg het Hof hoe deze regel moet worden uitgelegd.

Het antwoord van het Hof

Volgens het Hof moeten beide groepen meetellen als de douane de aanvraag beoordeelt. Het gaat dus niet alleen om belangrijke bedrijfsbelangen van EU-producenten die hetzelfde soort eindproducten maken.

Ook belangen van EU-producenten van hetzelfde soort grondstoffen tellen mee. Dat geldt ook voor producten die nog verder moeten worden verwerkt. Dit geldt als zulke materialen van buiten de EU worden gemengd met tijdelijk uitgevoerde EU-goederen.

Bij de aanvraag van Argos tellen dus ook belangen van EU-producenten van bio-ethanol mee. De douane mag niet alleen kijken naar producenten van E85. Met deze uitleg beslist de Hoge Raad daarna zelf de zaak.