Moet een bezoeker de EU verlaten bij verdenking van een misdrijf?

Waar gaat de zaak over?

Een man van buiten de EU verbleef kort in Nederland, zonder visumplicht. Hij werd verdacht van overtreding van de Nederlandse Opiumwet. De staatssecretaris van Justitie en Veiligheid droeg hem daarom op de EU te verlaten. De man vocht dit besluit aan.

De zaak draait om de Schengengrenscode (verordening (EU) 2016/399), een Europese wet die meteen in alle EU-landen geldt. Deze wet geeft regels voor het oversteken van grenzen door personen.

De vraag van de rechter

De Raad van State vraagt wanneer een verdenking voldoende is om een kort verblijf te beëindigen. Moet de overheid aantonen dat iemands gedrag een werkelijke, actuele en voldoende ernstige bedreiging vormt voor een belangrijk belang van de samenleving? Of kan een verdenking van een strafbaar feit al voldoende zijn? En hoe moet de overheid die verdenking dan onderbouwen?

Het antwoord van het Hof

Volgens het Hof kan een verdenking reden zijn voor een terugkeerbesluit. Dat is een besluit dat iemand verplicht te vertrekken. Dit kan gelden voor iemand van buiten de EU die zonder visumplicht kort in een EU-land verblijft. Maar de overheid moet aan twee voorwaarden voldoen.

Ten eerste moet het vermoedelijke strafbare feit ernstig genoeg zijn om het verblijf direct te beëindigen. Daarbij tellen het soort feit en de straf die daarop staat mee.

Ten tweede moet de overheid de verdenking onderbouwen met aanwijzingen die met elkaar overeenstemmen. Die aanwijzingen moeten ook objectief en nauwkeurig zijn. Alleen zeggen dat iemand wordt verdacht, is dus niet voldoende.

De Raad van State moet controleren of aan deze voorwaarden is voldaan.