Mag Exter een eerder lager invoertarief gebruiken?

Waar gaat de zaak over?

Exter BV en de Staatssecretaris van Financiën zijn het oneens over invoerrechten. Dat is belasting op ingevoerde goederen. Exter verwerkt eiwitproducten uit Thailand tot een grondstof voor bouillon. Het bedrijf gebruikte een regeling om die producten te verwerken zonder direct invoerrechten te betalen.

De zaak draait om het douanewetboek (verordening nr. 2913/92), een Europese wet die meteen in alle EU-landen geldt. Deze wet bevat regels voor de douane.

De vraag van de rechter

Toen Exter de producten onder deze regeling plaatste, gold een lager invoertarief van 8,9%. Het normale tarief was 12,8%.

Na de verwerking besloot Exter een deel van de producten niet opnieuw uit te voeren. Het bedrijf gaf die producten in 2014 aan voor het vrije verkeer. Daarmee werden ze vrij beschikbaar op de EU-markt.

Op dat moment was het lagere tarief geschorst: het gold tijdelijk niet. De douane paste daarom het normale tarief toe.

De Hoge Raad wil weten welk moment bepalend is. Mag Exter het lagere tarief gebruiken dat gold bij de start van de verwerkingsregeling? Of mag dat niet doordat het lagere tarief later werd geschorst?

De Hoge Raad vraagt het Hof om uitleg van de EU-regel. Daarna beslist de Hoge Raad zelf over de zaak.

Het antwoord van het Hof

Volgens het Hof mag Exter het eerdere, lagere tarief niet gebruiken. Dat volgt uit het douanewetboek.

Het lagere tarief gold toen de douane de aangifte voor de verwerkingsregeling aanvaardde. Maar het was geschorst toen de douane de aangifte voor het vrije verkeer aanvaardde. In die situatie mag Exter volgens de EU-regel het lagere tarief niet gebruiken.