Aftrek voor een Spaanse woning bij inkomen uit meerdere landen

Waar gaat de zaak over?

Een zelfstandige woonde in Spanje en wilde belastingaftrek voor zijn eigen woning daar. Hij voerde hierover een rechtszaak tegen de Staatssecretaris van Financiën. Zijn aftrekbare woningkosten waren hoger dan de belastingvoordelen. Dit heet ‘negatieve inkomsten’.

Hij ontving 60% van zijn inkomen uit Nederland en 40% uit Zwitserland. In Spanje had hij geen inkomen. De zaak gaat over artikel 49 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). Dat artikel beschermt de vrijheid van vestiging: de vrijheid om zelfstandig te werken in een ander EU-land.

De vraag van de rechter

De Hoge Raad vroeg het Hof of Nederland de woningaftrek mocht weigeren. De man had in Spanje namelijk geen inkomen waarmee hij de aftrek kon gebruiken.

Ook wilde de Hoge Raad weten hoe landen de aftrek moeten verdelen. Moet een land de hele aftrek toestaan, of ieder land een deel?

Telt waar iemand werkt, of welk land belasting mag heffen? En maakt het verschil dat een deel van het inkomen uit Zwitserland komt?

Het antwoord van het Hof

Volgens het Hof mag Nederland de aftrek in deze situatie niet weigeren. Nederland staat deze woningaftrek toe en de zelfstandige ontvangt er 60% van zijn totale inkomen. In Spanje heeft hij geen inkomen waarmee hij een gelijkwaardig recht op aftrek kan gebruiken.

Elk betrokken EU-land moet een deel van de aftrek toestaan. Dat deel hangt af van het aandeel van het inkomen dat de zelfstandige daar ontvangt. Dit geldt als dat inkomen daar recht geeft op een vergelijkbare aftrek.

Het gaat erom welk land belasting mag heffen over het inkomen uit werk. Waar iemand feitelijk werkt, maakt daarbij niet uit. Een deel van het inkomen komt uit een land buiten de EU. Dat verandert deze verdeling niet.