Mag Nederland een man aan Polen overdragen als hij niet bij zijn proces was?

Waar gaat de zaak over?

De officier van justitie vraagt Rechtbank Amsterdam een Poolse man aan Polen over te dragen. Polen wil dat hij daar zijn straffen in de gevangenis uitzit.

De man woont in Nederland. Hij was niet zelf bij de rechtszaak waarin zijn straf definitief werd bepaald.

De zaak gaat over kaderbesluit 2002/584/JBZ over het Europees aanhoudingsbevel. Met zo’n bevel vraagt een EU-land een ander EU-land iemand aan te houden en over te dragen. Kaderbesluit 2009/299/JBZ heeft deze regels gewijzigd.

De vraag van de rechter

Rechtbank Amsterdam vraagt welke rechtszaken meetellen voor de bescherming van een afwezige verdachte. Geldt die bescherming ook als een rechter later straffen samenvoegt of wijzigt? Of de verdachte schuldig is, staat dan al vast.

Ook vraagt de rechtbank of een hoger beroep meetelt. In dat beroep is de inhoud van de zaak opnieuw bekeken. De rechter heeft de eerdere uitspraak over de schuld en straf bevestigd of gewijzigd.

Verder vraagt de rechtbank wanneer zij mag weigeren de man over te dragen. Polen moet informatie geven waaruit blijkt dat dit ondanks zijn afwezigheid mag. Mag de rechtbank weigeren als Polen daarover te weinig informatie geeft?

Het antwoord van het Hof

Volgens het Hof kan ook het hoger beroep meetellen. De rechter moet dan opnieuw naar de inhoud van de zaak hebben gekeken. Ook moet hij definitief hebben beslist of de man schuldig is.

Een latere rechtszaak waarin de hoogte van de straf definitief verandert, telt ook mee. De rechter moet wel enige ruimte hebben gehad om zelf de straf te bepalen.

Was de man niet zelf aanwezig bij een rechtszaak die meetelt? Dan mag de Nederlandse rechter weigeren hem over te dragen als er te weinig informatie is. Uit die informatie moet blijken dat aan een van de voorwaarden is voldaan. Het gaat om voorwaarden waaronder de man ondanks zijn afwezigheid mag worden overgedragen.

De rechter kijkt daarbij naar de informatie in het bevel. Ook de extra gegevens die de rechter heeft opgevraagd, tellen mee.

De rechter is niet verplicht om te weigeren. Hij mag alles rond de zaak bekijken. Zo kan hij nagaan of de man zich heeft kunnen verdedigen.