Mag een verzoek om asiel wachten zolang tijdelijke bescherming geldt?

Waar gaat de zaak over?

Een man voert een rechtszaak tegen de minister van Asiel en Migratie. De zaak gaat over zijn verzoek om asiel. Hij kreeg tijdelijke bescherming omdat hij met zijn Oekraïense vrouw in Oekraïne verbleef. De minister stopte daarom de behandeling en wilde die pas na die bescherming hervatten.

De zaak gaat over Richtlijn 2001/55/EG. Een richtlijn is een Europese wet die elk land zelf in eigen wetten moet omzetten. Deze richtlijn regelt tijdelijke bescherming als veel mensen tegelijk aankomen.

Ook Richtlijn 2013/32/EU speelt een rol in deze zaak. Die bepaalt hoe landen verzoeken om asiel moeten behandelen.

De vraag van de rechter

De man stapte naar de rechter omdat een besluit uitbleef. De minister moest daarna alsnog een besluit nemen. Maar de minister ging daartegen in beroep bij de Raad van State.

De Raad van State vraagt het Hof hoe de Europese regels moeten worden uitgelegd:

• Mag een land de behandeling van een verzoek om asiel stilzetten zolang de aanvrager tijdelijke bescherming heeft?
• Mag de termijn voor een besluit daardoor pas na die bescherming beginnen of verder lopen?

Het antwoord van het Hof

Volgens het Hof mag tijdelijke bescherming de behandeling niet automatisch stilzetten. De overheid mag dus niet automatisch wachten tot die bescherming eindigt. Ook mag de termijn voor een besluit daardoor niet pas daarna beginnen of verder lopen.

In bijzondere gevallen mag de overheid sommige verzoeken wel tijdelijk laten wachten. Dan mag zij ook meer tijd nemen dan de termijn voor een besluit toestaat. Daarvoor gelden strenge voorwaarden.

De vertraging moet komen door maatregelen die echt nodig zijn. Die moeten helpen als de overheid de termijn in de praktijk niet kan halen. Tegelijk moeten ze voorkomen dat het systeem voor asiel in dat land vastloopt.