Wanneer begint de termijn van een inreisverbod?

Waar gaat de zaak over?

Een man staat terecht omdat hij in Nederland bleef terwijl hij ongewenst was verklaard. De minister had hem verplicht Nederland te verlaten en tien achtereenvolgende jaren weg te blijven. Hij kreeg twee maanden gevangenisstraf en vocht die veroordeling aan bij de Hoge Raad. De zaak draait om EU-richtlijn 2008/115/EG, die regels geeft voor de terugkeer van mensen van buiten de EU die hier zonder verblijfsrecht zijn.

De vraag van de rechter

De man had Nederland niet verlaten. Toch stelde hij dat zijn ongewenstverklaring niet meer gold. Volgens hem moest die worden behandeld als een inreisverbod. Dat is een verbod om het grondgebied van de lidstaten binnen te komen. Hij vond dat de termijn al bij het opleggen was begonnen, of uiterlijk toen hij ervan hoorde.

De Hoge Raad wilde daarom weten:

• Wanneer begint de termijn van een inreisverbod: bij het opleggen, bij daadwerkelijk vertrek of op een ander moment?
• Kunnen oudere besluiten om tien jaar weg te blijven hun werking verliezen doordat de termijn uit de richtlijn is overschreden?

Het antwoord van het Hof

Volgens het Hof begint de termijn wanneer iemand het grondgebied van de lidstaten daadwerkelijk heeft verlaten. De duur van een inreisverbod bedraagt in principe niet meer dan vijf jaar.

De datum waarop het verbod is opgelegd, is dus niet het startpunt voor die termijn. Bepalend is het daadwerkelijke vertrek uit het grondgebied van de lidstaten.