Hof: geen besluit tot terugkeer als terugsturen verboden is

Waar gaat de zaak over?

Een man voert een rechtszaak tegen de minister van Asiel en Migratie. Hij is veroordeeld voor ernstige strafbare feiten. Daarom trok de minister zijn bescherming op grond van EU-regels in.

De minister nam geen Europees terugkeerbesluit: een besluit dat iemand verplicht terug te keren. Wel moest de man volgens Nederlands recht vertrekken.

De zaak gaat over richtlijn 2008/115/EG, een Europese wet die elk land zelf in eigen wetten moet omzetten. Deze wet regelt de terugkeer van mensen van buiten de EU. Het gaat om mensen die niet legaal in de EU verblijven.

De vraag van de rechter

Rechtbank Den Haag wil weten of Nederland toch een besluit tot terugkeer moet nemen. De man verblijft na het intrekken van zijn bescherming niet meer legaal in Nederland. Maar Nederland mag hem niet terugsturen naar zijn land van herkomst. Voor hem geldt namelijk een verbod op terugsturen, ook wel non-refoulement genoemd.

Moet Nederland hem dan toch verplichten terug te keren? En moet Nederland tegelijk schriftelijk bevestigen dat het hem voorlopig niet uitzet?

Ook richtlijn 2011/95/EU speelt een rol. Die regelt wie bescherming op grond van EU-regels krijgt en wat die bescherming inhoudt. De man had subsidiaire bescherming. Dat is een vorm van bescherming op grond van EU-regels.

Het antwoord van het Hof

Het Hof zegt dat een besluit tot terugkeer in deze situatie niet mag. Dat geldt als vaststaat dat terugsturen naar het bedoelde land verboden is. Het gaat om het verbod op terugsturen dat hiervoor is genoemd. Dat verbod blijft gelden, ook nadat de minister de subsidiaire bescherming heeft ingetrokken.

De overheid mag dus niet iemand verplichten terug te keren en tegelijk zijn uitzetting uitstellen. Het verbod geldt hier niet alleen voor het uitzetten zelf. Ook het besluit dat de man verplicht terug te keren, is verboden.