Wanneer telt een schip voor de douane als zeeschip?

Waar gaat de zaak over?

Rensen Shipbuilding BV en de Belastingdienst/Douane district Rotterdam verschillen van mening over ingevoerde scheepscasco’s: rompen voor schepen. Het bedrijf liet 27 casco’s uit China aangeven als zeeschepen voor goederenvervoer. De Douane vond dat de casco’s bestemd waren voor binnenvaartschepen en eiste betaling. De zaak draait om de gecombineerde nomenclatuur uit verordening (EEG) nr. 2658/87: de EU-regels voor het indelen van goederen voor de douane.

De vraag van de rechter

Gerechtshof Amsterdam wil weten wanneer een schip volgens deze regels een zeeschip is. Daarvoor moet het zijn ontworpen en gebouwd voor de ‘vaart in volle zee’. Maar wat betekent dat precies?

Volgens het bedrijf kunnen de casco’s na afbouw op zee varen. Deskundigen verklaarden dat zulke schepen bij moeilijk weer tot ongeveer 21 zeemijl uit de kust zouden kunnen varen.

De rechter vraagt hoe ver een schip uit de kust moet kunnen varen. Of gaat het er alleen om dat het bij moeilijke weersomstandigheden op zee kan blijven? Gerechtshof Amsterdam vraagt het Hof daarom om uitleg van ‘vaart in volle zee’.

Het antwoord van het Hof

Het Hof zegt dat de omschrijving niet geldt voor schepen met een bepaalde beperking. Het gaat om schepen die door hun bouw bij moeilijke weersomstandigheden slechts tot ongeveer 21 zeemijl uit de kust kunnen varen.

Zulke schepen vallen dus niet onder ‘schepen, ontworpen en gebouwd voor de vaart in volle zee’. Het Hof geeft hiermee uitleg over de EU-regel. Gerechtshof Amsterdam beslist daarna zelf over de zaak.