Moet hoger beroep tegen een asielbesluit uitzetting tegenhouden?

Waar gaat de zaak over?

Twee Russische asielzoekers procederen tegen de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie. Hun verzoeken om bescherming zijn afgewezen en zij moeten terugkeren. Nadat de rechter hun beroep heeft afgewezen, gaan zij naar de Raad van State.

De zaak gaat over richtlijn 2013/32/EU, een Europese wet die elk land zelf in eigen wetten moet omzetten. Deze wet gaat over procedures voor internationale bescherming. Ook gaat de zaak over richtlijn 2008/115/EG. Die gaat over de terugkeer van mensen die zonder toestemming in een EU-land verblijven.

De vraag van de rechter

De Raad van State wil weten of hoger beroep uitzetting automatisch moet tegenhouden. Dat heet ‘automatische schorsende werking’: iemand hoeft daarvoor geen apart verzoek in te dienen.

De rechter vraagt of dit geldt zolang iemand nog hoger beroep kan instellen. En moet dit ook gelden totdat de rechter over dat hoger beroep heeft beslist?

Daarbij vraagt de rechter naar het risico van verboden terugzending: terugsturen naar een onveilig land. Ook wil de rechter weten of de reden voor de asielafwijzing verschil maakt.

De Raad van State heeft de uitzetting van deze asielzoekers tijdelijk verboden. Zo wilde de rechter voorkomen dat zij zouden worden uitgezet voordat het Hof antwoord gaf.

Het antwoord van het Hof

De betrokken EU-regels verplichten niet om uitzetting bij hoger beroep automatisch tegen te houden. Dat geldt als de eerste rechter de afwijzing van bescherming heeft bevestigd. Die rechter moet ook hebben bevestigd dat de asielzoekers moeten terugkeren.

Een land mag dus hoger beroep toestaan zonder dat dit uitzetting automatisch tegenhoudt. Dat geldt ook als iemand stelt dat er een ernstig risico op verboden terugzending bestaat.

Het Hof legt hiermee de EU-regels uit. De Raad van State beslist daarna over de zaak. Ook beslist de Raad van State of het tijdelijke uitzettingsverbod blijft gelden.