Verkoop met verlies bewijst niet dat de invoerprijs onjuist is

Waar gaat de zaak over?

Groothandel X BV en de Staatssecretaris van Financiën voeren een rechtszaak over bevroren pluimveevlees uit Brazilië. De Belastingdienst eiste achteraf 2.163.793,55 euro aan extra belasting bij invoer. Volgens de inspecteur klopten de opgegeven invoerprijzen niet, omdat X BV het vlees goedkoper doorverkocht.

De zaak gaat over verordening (EG) nr. 1484/95, een Europese wet die meteen in alle EU-landen geldt. Deze wet geeft regels voor extra belasting bij invoer van onder meer pluimveevlees en eieren.

De vraag van de rechter

De Hoge Raad vraagt het Europese Hof wat verkoop met verlies betekent voor de opgegeven invoerprijs. Bewijst een lagere prijs bij doorverkoop al dat die invoerprijs onjuist is? Of is die lagere prijs alleen een reden om verder onderzoek te doen?

Ook vraagt de Hoge Raad hoe de douane de eventuele extra belasting moet berekenen. Moet zij de regels gebruiken om de douanewaarde te bepalen? Dat is de waarde van goederen voor de douane. Of moet zij een vastgestelde prijs gebruiken die als vergelijkingspunt dient?

Het antwoord van het Hof

Volgens het Hof bewijst een lagere verkoopprijs op zichzelf niet dat de opgegeven invoerprijs onjuist is. Het bedrijf dat het vlees invoert, moet wel aantonen dat die invoerprijs klopt. Daarbij tellen alle voorwaarden mee waaronder het bedrijf de zending heeft afgehandeld.

Kan het bedrijf de opgegeven invoerprijs niet bewijzen? Dan mag de douane die prijs niet gebruiken om de extra belasting te berekenen. Zij moet dan de methoden uit het communautair douanewetboek gebruiken. Dat is verordening (EEG) nr. 2913/92, met regels om de douanewaarde vast te stellen.