Mag Nederland een inburgeringsexamen en eigen betaling verplichten?

Waar gaat de zaak over?

Een man met internationale bescherming procedeert tegen de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Hij kreeg een boete van 500 euro omdat hij niet op tijd inburgerde. Ook moest hij zijn lening van 10.000 euro voor de inburgering terugbetalen. De zaak gaat over richtlijn 2011/95/EU, die regels geeft over internationale bescherming en de rechten die daarbij horen.

De vraag van de rechter

De Raad van State vraagt het Hof hoe deze EU-regel moet worden uitgelegd. Mag Nederland mensen met internationale bescherming verplichten een inburgeringsexamen te halen, met een boete als zij niet slagen? Mogen zij alle kosten van cursussen en examens zelf moeten betalen?

De Raad van State vraagt ook of een overheidslening daarbij verschil maakt. Die lening wordt kwijtgescholden bij tijdig slagen, vrijstelling of ontheffing van de inburgeringsplicht. Verder wil de rechter weten of de hoogte van de lening en boete de integratie kan belemmeren.

Het antwoord van het Hof

Een verplicht inburgeringsexamen mag, maar alleen onder voorwaarden. De overheid moet rekening kunnen houden met persoonlijke behoeften, omstandigheden en problemen bij de integratie. Het vereiste kennisniveau mag niet hoger zijn dan nodig om integratie te bevorderen. Wie gezien zijn omstandigheden kan aantonen al daadwerkelijk in de samenleving te zijn geïntegreerd, moet vrijstelling krijgen van de verplichting te slagen.

De overheid mag niet steeds een boete opleggen wanneer iemand niet slaagt. Een boete mag ook geen onredelijke financiële last vormen, gezien de persoonlijke situatie en gezinssituatie.

Verder mag Nederland mensen met internationale bescherming niet alle kosten van inburgeringscursussen en examens zelf laten dragen. Een overheidslening verandert dat niet. Ook niet als de lening wordt kwijtgescholden bij tijdig slagen, vrijstelling of ontheffing.

Met deze uitleg van het Hof beslist de Raad van State daarna zelf over de zaak.