Telt kolenopslag mee bij de uitstoot van een kolencentrale?

Waar gaat de zaak over?

Elektriciteits Produktiemaatschappij Zuid-Nederland EPZ NV (EPZ) voert een rechtszaak tegen het bestuur van de Nederlandse Emissieautoriteit (NEa). De zaak gaat over uitstoot door broei in opgeslagen steenkool. EPZ wilde het plan wijzigen waarmee het bedrijf de uitstoot bijhoudt. De NEa weigerde die wijziging.

De zaak gaat over richtlijn 2003/87/EG: een Europese wet die elk land zelf in eigen wetten moet omzetten. Deze wet regelt de handel in rechten voor de uitstoot van broeikasgassen. Ook speelt verordening 601/2012 een rol: een Europese wet die meteen in alle EU-landen geldt. Die regelt hoe bedrijven deze uitstoot bijhouden en rapporteren.

De vraag van de rechter

EPZ gebruikt de opgeslagen kolen voor een kolencentrale. De opslag ligt ongeveer 800 meter van de centrale. Een openbare weg scheidt de twee terreinen. Een transportband brengt de kolen over de weg naar de centrale.

Tijdens de opslag verbranden kolen door broei. Daardoor gaan kolen verloren en komt CO₂ vrij.

De Raad van State vraagt het Hof hoe de Europese regels hier gelden:

• Hoort deze kolenopslag bij de ‘installatie’, dus bij de centrale zoals bedoeld in de richtlijn?
• Gelden kolen die door broei verloren gaan als brandstof die de installatie verlaat?

Het antwoord van het Hof

Het Hof beslist dat een opslaglocatie zoals in deze zaak bij de installatie hoort. De opslag en de centrale vormen dus samen de installatie zoals bedoeld in de richtlijn.

Ook beantwoordt het Hof de vraag over de verloren kolen. Steenkool die door broei verloren gaat, geldt niet als steenkool die de installatie verlaat. Dat geldt als de opslaglocatie bij de installatie hoort, zoals hier.