Is een oproep voor de strafzaak via een huisgenoot voldoende?

Waar gaat de zaak over?

De officier van justitie vraagt Rechtbank Amsterdam een Poolse man aan Polen over te dragen. Een Poolse rechter heeft daarvoor een Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd. De Europese vraag gaat over een gevangenisstraf van acht maanden, opgelegd terwijl de man niet bij zijn proces was. Het kaderbesluit over het Europees aanhoudingsbevel (2002/584/JBZ) regelt de overdracht van gezochte personen tussen EU-landen.

De vraag van de rechter

De oproep voor het proces was bezorgd op het opgegeven adres. Zijn grootvader had die aangenomen. Uit het aanhoudingsbevel bleek niet of en wanneer hij de oproep had doorgegeven.

Rechtbank Amsterdam wil weten hoe zij de Europese voorwaarden moet uitleggen. Die gaan over het persoonlijk ontvangen van een oproep voor het proces. Ze gaan ook over andere officiële manieren om iemand daarover te informeren.

Moeten deze voorwaarden overal in de EU dezelfde betekenis hebben? En voldoet een oproep die een volwassen huisgenoot heeft aangenomen? Daarbij staat niet vast of de man tijdig wist waar en wanneer het proces plaatsvond.

Het antwoord van het Hof

Volgens het Hof moeten deze begrippen overal in de EU hetzelfde worden uitgelegd. Hun betekenis hangt dus niet af van alleen het nationale recht.

Een oproep via een volwassen huisgenoot voldoet niet zonder meer aan de voorwaarden. Dat geldt ook als die huisgenoot belooft de oproep door te geven. In deze zaak bleek uit het aanhoudingsbevel niet of dat daadwerkelijk was gebeurd. Ook bleek daaruit niet wanneer de man de oproep eventueel had ontvangen.